Ustaw jako stronę startową

Dodaj stronę do ulubionych
 Strona główna > Historia scoutingu i harcerstwa > Mariusz Zaruski
Submenu
 Robert Baden-Powell
 Andrzej Małkowski
 Mariusz Zaruski

Menu
 Strona główna
 O autorze
 O stronie
 Śpiewnik harcerski
 Sprawności
 Sondy
 Historia scoutingu
 Aktualności
 Artykuły harcerskie
 Księga gości
 Linki
 Harc-Licznik
 Szyfrator on-line
 Pliki do ściągnięcia
 Materiały harcerskie

Partnerzy
 HarcGrupa
 miniPortal HKT
 PoHaM

Sonda

Jak oceniasz zlot 100-lecia w Krakowie?

było fenomenalnie!
całkiem fajnie
nie tak źle
raczej kiepsko
fatalnie


Zobacz wyniki

Subskrypcja
  Podaj swój e-mail:

Dodaj Usuń


Mariusz Zaruski

Mariusz Zaruski   Urodził się 31 stycznia 1867 w Dumanowie na Podolu. Do gimnazjum uczęszczał w Kamieńcu Podolskim. W roku 1892 odbył obowiązkową służbę wojskową i został podchorążym rezerwy. Ukończył też wydział fizyczno-matematyczny uniwersytetu w Odessie. Urzeczony morzem, popłynął w czasie wakacji jako prosty marynarz w swoją pierwszą podróż morską do Indii, pracując na statku "Czajka". W kolejnych rejsach, na statkach Rosyjskiego Towarzystwa Żeglugi i Handlu oraz Floty Ochotniczej, odwiedził Bliski i Daleki Wschód. W czasie studiów za działalność w Towarzystwie Gimnastycznym "Sokół", realizującym także program niepodległościowy, został w 1894 roku aresztowany, a następnie zesłany do guberni archangielskiej, przebywając po drodze w dziewięciu więzieniach etapowych i spędzając rok w Chołmogorach. Na zesłaniu znów zachwyciło Zaruskiego morze. Było w nim coś, co wzbudzało zaufanie i szacunek. Gubernator Archangielska zezwolił polskiemu zesłańcowi zaciągnąć się na statek "Dzierżawa" i udać się w rejs do Norwegii. Jedyną gwarancję powrotu stanowiło słowo honoru Zaruskiego.
  Podróż na tym statku miała dla Zaruskiego przełomowe znaczenie. W Norwegii zaraził się miłością do gór, która wypełniła znaczą część jego życia. Ponadto, w czasie pracy na "Dzierżawie", prosty marynarz Zaruski zdobył uznanie przełożonych i załogi. Wykazał się przytomnością umysłu i odwagą, ratując okręt przed zatonięciem. Miało to dla jego dalszej kariery bardzo znaczące konsekwencje. Jego zasługi zostały docenione w sposób charakterystyczny dla ówczesnej wolnorynkowej gospodarki rosyjskiej. Zamożny armator Smietanin, właściciel statku "Nadieżda" namówił go na wstąpienie do szkoły morskiej, opłacił studia i zatrudnił jako kapitana.
  W roku 1899 Zaruski powrócił do Odessy i ożenił się z Izabelą Kietlińską. Na początku XX stulecia małżonkowie przenieśli się do Krakowa, gdzie w roku 1901 Mariusz rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1904 roku państwo Zaruscy zamieszkali w Zakopanem, gdzie Izabela Zaruska otworzyła pensjonat "Krywań" przy ul. Ogrodowej (obecnie ul. Zaruskiego), a jej mąż stał się jednym z najczynniejszych taterników i narciarzy. Dokonał wielu pierwszych wejść zimowych (Granaty, Rohacze, Kozi Wierch, Zamarła Turnia) oraz wejść narciarskich (Kościelec). Największą jednak jego zasługą było zorganizowanie w 1909 roku Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (TOPR) oraz objęcie funkcji jego naczelnika, pełnionej do wybuchu Pierwszej Wojny Światowej, kiedy posłuszny patriotycznemu wezwaniu zaciągnął się w roku 1912 do Zakopiańskiej Kompanii Strzelców, a następnie od 1914 roku służył w kawalerii legionowej, W roku 1917 został osadzony w twierdzy Przemyśl w związku z kryzysem przysięgowym. Pod koniec wojny awansował do stopnia generała brygady. W roku 1923 został adiutantem generalnym prezydenta Rzeczypospolitej. W tym samym roku doprowadził do zakupu pierwszego polskiego jachtu pełnomorskiego "Witeź". W roku 1926, przed zamachem majowym, odszedł z czynnej służby wojskowej.
  Na emeryturze powrócił do swego pierwszego powołania jakim było żeglarstwo. Został starostą morskim w Pucku. Wykazał też wielką aktywność przy popularyzacji spraw morskich i umacnianiu Polski na morzu. Działał w Komitecie Floty Narodowej, inicjował zbiórki pieniężne na budowę floty morskiej (z tych funduszy zakupiono m.in. "Dar Pomorza"). Organizował szkolenia żeglarskie, pełnił funkcję Komandora Yacht-Klubu Polskiego, pływał na pierwszych polskich jachtach. W latach 1935-1939 był kapitanem harcerskiego szkunera "Zawisza Czarny". Po wybuchu wojny znów odbył tułaczy szlak zesłańca. Zmarł w Chersoniu, jako więzień NKWD, w kwietniu 1941, przeżywszy 74 lata. W roku 1997 jego prochy sprowadzone do Polski zgodnie z wolą generała spoczęły w Zakopanem na cmentarzu na Pęksowym Brzysku.
  Pozostało po nim, jako po człowieku wszechstronnym, ogarniętym wieloma pasjami, dużo książek, wierszy, artykułów i obrazów. Zaruski był typem człowieka, który własną pasją i przykładem mobilizuje swoje otoczenie do czynu oraz narzuca mu wysokie wymagania moralne.


Rotatory i bannery
 
1 w Polsce Harcerski Baner System 100 Linkow Mania1 w Polsce Harcerski Baner System 100 Linkow Mania

SHDM popiera:BYKOM-STOP - Poprawna ortografia w Internecie
 

O stronie i systemie

© 2003-2019 by Duży Maju
Powered by MAJpage 1.0
Domain provides harc.pl


Logowanie
  Zaloguj się:

 Login:
 Hasło:



Rejestracja
Zapomniane hasło

Aktualności

 Newsy:
Tragedia w Smoleńsku  Ogłoszenia:
Wystawy harcerskie nadal czynne  Wasze ogłoszenia:
Zlot Skautów Środkowoeuropejskich "Silesia 2008"

Buttony

  Głosuj na moją stronę:

Ranking Stron Harcerskich "Grota"

Najlepsze strony harcerskie